*ಭಾವದಂಗಳ 20* *ನಡುವೆ ಅಂತರವಿರಲಿ* ಪರಿಚಯವಾದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಂದರ.ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಮಾತುಕತೆ,ಎಡೆಬಿಡದೆ ರವಾನೆಯಾಗುವ ಸಂದೇಶಗಳು, ಮುಗಿಯದ ಕರೆ ಕಾಳಜಿ,ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಪರಿಚಿತರಾಗುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅಷ್ಟೇ ಬೇಗ ಅಪರಿಚಿತ ರಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇವೆ ಅನ್ನುವುದು ಸೋಜಿಗ.ಹೀಗೇಕೆ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸದಾ ಕಾಡುವುದು. ಕೆಲವರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾರೆ.ಇವತ್ತು ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿರಬಹುದು, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ದಿನ ಕಳೆದರೆ ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಏನೂ ಅಲ್ಲ ,ನಮಗಿಂತಲೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಗತ್ಯ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಬಹುದು ಹೀಗಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ತಯಾರಾಗಿರಬೇಕು, ಇದೇ ಜೀವನ, ಇದೇ ವಾಸ್ತವ. *ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ತಂದ ಬದಲಾವಣೆ* ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೋ, ಅವಶ್ಯಕತೆಯೋ? ಭಯವೋ? ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಒತ್ತಡ,ಸಂಕಟಗಳ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಒದ್ದಾಡುತ್ತೇವೆ.ಸಹಜವಾಗಿ ಇರಬೇಕಾದ ನಗು,ಖುಷಿ,ಮುಗ್ಧತೆ,ತುಂಟಾಟ ಮರೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ? ಏಕೆ ಹೀಗಾಗುತ್ತಿದೆ?ಮುಂದೇನು ಮಾಡುವುದು ಎನ್ನುವ ಗೊಂದಲ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ? ಎನ್ನುವುದನ್ನುಕಲ್ಪಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವುದೂಕಷ್ಟ.ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೋವಾಗುತ್ತದೆ,ಭಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆ,ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗುತ್ತಾರೆ ಇನ...